Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Μια απλή εκδοχή του πρωτογενούς πλεονάσματος

Χθες τελείωσα τη δεύτερη σαιζόν του «House of cards». Εξαιρετική σειρά, εξαιρετικός ο Kevin Spacy, εξαιρετικοί και οι παρτενέρς του. Όσοι γουστάρετε ίντριγκες, δολοπλοκίες, ραδιουργίες κτλ (αλλά σε σοβαρή εκδοχή, όχι σαν της «Λάμψης»), τότε δεν πρέπει να χάσετε τον υποχθόνιο Frank Underwood και την παρέα του.

Πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη γουστάρει τους έξυπνους κακούς στις ταινίες ή σειρές. Αυτοί πάντα κερδίζουν το κοινό. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ο Τζόκερ έχει περισσότερους θαυμαστές από τον Μπάτμαν.

Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι αλλιώς. Βλέπεις τον Βενιζέλο και σου έρχεται να σβήσεις το τσιγάρο σου ανάμεσα στα δάχτυλα των χεριών του. Βλέπεις τον Σταϊκούρα (ο οποίος μοιάζει με τον γαμπρό του Κωνσταντάρα στην ταινία που ναυάγησε κι άφησε την «κατεψυγμένη» Κοντού μόνη με τη σαρκοφάγα οικογένειά του) και λες… δεν μπορεί να μας δουλεύει και να μας τα τρώει αυτό το ανθρωπάκι… Καλό μήνα παρεμπιπτόντως (με μέτρο τα κλισέ σήμερα).




Πηγή: Mediasoup 

Facebook Page εδώ / Facebook Profile εδώ / Twitter εδώ