Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Η σειρά που δεν πρέπει να χάσει με τίποτα η Τρέμη

Σήμερα το μενού έχει πρόταση για τηλεοπτική σειρά. Μια σειρά που δεν έχει καμία σχέση με blockbusters όπως ο Ντέξτερ και το Walking Dead, ούτε με κωμικές όπως τα Φιλαράκια και το Modern Family. Είναι μια σειρά που απευθύνεται κυρίως σε όσους ασχολούνται με τα κοινά, που αρέσκονται να φιλοσοφούν και να ψάχνουν τον ιδεολογικό τους εαυτό.

Το Newsroom είναι ίσως η εξυπνότερη τηλεοπτική σειρά των τελευταίων ετών, η οποία ακροβατεί ανάμεσα στη σοβαρότητα και το χιούμορ με εκπληκτική ισορροπία. Περί τίνος ακριβώς πρόκειται;

Ο Will McAvoy είναι ας πούμε ο… Χατζηνικολάου των ΗΠΑ, δηλαδή ο πιο διάσημος παρουσιαστής ειδήσεων της χώρας. Από το πρώτο επεισόδιο μαθαίνουμε ότι κατάφερε να αναρριχηθεί ψηλά χάρη στην ουδέτερη και άχρωμη στάση του απέναντι στα γεγονότα, κρύβοντας (όχι και τόσο) επιτυχώς την Ρεπουμπλικανική του ταυτότητα. Δηλαδή εκτός από Χατζηνικολάου θυμίζει και λίγο Χούκλη (ως προς την στάση) και λίγο Τρέμη (ως προς την κομματική δέσμευση).

Στην πρώτη σκηνή παθαίνει κρίση ευσυνειδησίας κι εξαπολύει έναν απαράμιλλο λίβελο κατά των ΗΠΑ. Αποσύρεται από το δελτίο, στο οποίο επιστρέφει μετά από καιρό. Κι εδώ ουσιαστικά ξεκινάει η σειρά.

Αποδεσμευμένος πλέον από τα πολιτικά του πιστεύω, αρχίζει τον ανένδοτο κυρίως κατά του ίδιου του τού κόμματος. Εδώ φυσικά κυριαρχεί η υποκειμενικότητα (υποθέτω πως ο Εβραίος σεναριογράφος του και το HBO που φιλοξενεί τη σειρά είναι φανς του Ομπάμα), αλλά όσοι είστε κατήγοροι του συντηρητισμού, της ανθρώπινης βλακείας, των ταμπού κτλ, σίγουρα θα συνταχθείτε με τον δημοσιογράφο που τα βάζει ακόμα και με το ίδιο του το αφεντικό που κάνει χρυσές δουλειές με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. (Σας θυμίζει κάτι το τελευταίο;)

Στο ρόλο του McAvoy ο Jeff Daniels. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα, θα σας λέει ο ρόλος του παρτενέρ του Τζιμ Κάρεϊ στο «Ηλίθιος και πανηλίθιος». Με μπόλικα πλέον χρόνια πάνω του, ο Daniels δίνει ρέστα υποδύοντας έναν άνθρωπο που δε γελάει ΠΟΤΕ, που έχει μονίμως μια ξινισμένη και ψαρωτική φάτσα και που πάντα αιφνιδιάζει με τις εκρήξεις χιούμορ μέσα στη σοβαροφάνειά του.

Μέσα από τη σειρά παρελαύνουν αληθινά γεγονότα (αναφέρθηκε μέχρι και το διάγγελμα του Παπανδρέου για την ένταξη της Ελλάδας στο μνημόνιο), τα οποία όμως δεν είναι απλές γλάστρες στο φόντο, αλλά το σενάριο στήνεται πάνω σε αυτά και βλέπουμε πώς ο McAvoy και η υπέροχη ομάδα του καλύπτουν περιστατικά όπως η διαρροή του πετρελαίου στον Μεξικάνικο Κόλπο, η δολοφονία του Μπιν Λάντεν κτλ.

Αν υπάρχουν κάποια αρνητικά, αυτά είναι δύο: Ενώ η ατάκα πέφτει σύννεφο, ο τηλεθεατής κάπου χάνεται από την ταχύτητα των διαλόγων (μιλάνε απίστευτα γρήγορα όλοι) και τις αναφορές σε πρόσωπα και καταστάσεις που εμείς στην Ελλάδα δε γνωρίζουμε. Σε πολλές σειρές οι υπεύθυνοι των υπότιτλων παραθέτουν βοηθητικές πληροφορίες μέσα σε παρενθέσεις, αλλά στη συγκεκριμένη σειρά δεν υπάρχει χρόνος για τέτοια.

Είναι με λίγα λόγια μια σειρά που δε θα συζητηθεί στον καφέ, ούτε θα ενταχθεί στον κόσμο των mainstream, αλλά θα αγαπηθεί από πολλούς που ένα παράπονο για τα μέσα ενημέρωσης το έχουν. Μια σειρά που βασίζεται πάνω σε ένα τεράστιο «What if», σε έναν μεγάλο ηθοποιό, σε υπέροχους συμπρωταγωνιστές και σε ένα πανέξυπνο σενάριο.