Κι επειδή λοιπόν ο παλιός μου υπολογιστής είναι κατηγορίας Lada, δεν έχω τη δυνατότητα για… φωτοσοπιές, γι’αυτό και ίσως ανεβάσω αναρτήσεις που θα περιέχουν κείμενο ξεροσφύρι. Με την ευκαιρία αυτή που λέτε, θα μιλήσουμε ξανά για σειρές. Μετά τη μεγάλη επιτυχία των «Ηρώων μου για φέτος», έρχεται το σίκουελ με 7 νέες σειρές που είδα από τότε.
Θα με ρωτήσετε πάλι, πότε έχω καιρό και τις βλέπω: Καταρχήν, οι σειρές έχουν σχεδόν αναπληρώσει τις εξόδους μου. Κατά δεύτερον, μου αρκεί ένα ελεύθερο Σάββατο για να δω μια ολόκληρη σαιζόν 12 επεισοδίων της κάθε σειράς. Πάμε στην ουάου σπέσιαλ ανάλυση:
Game of Thrones
Μου την προτείνατε μέσω των σχολίων του προηγούμενου αφιερώματος και όχι μόνο δεν απογοητεύτηκα που σας άκουσα, αλλά ξετρελάθηκα κιόλας. Η σειρά είναι απλά εκπληκτική: Πλοκή και σενάριο που σε τρελαίνουν, οι ηθοποιοί είναι ένας κι ένας (αδυναμία μου, όπως και πολλών άλλων, ο ιδιοφυής και σεξομανής νάνος Τύριον), η σκηνοθεσία και τα σκηνικά βρίσκονται σε οσκαρικό επίπεδο και τα μόνα αρνητικά που μπορώ να της καταλογίσω, είναι τα λίγα επεισόδια (ας όψεται η ακριβή παραγωγή) και τα ονόματα των ηρώων που είναι υπερβολικά πολλά. Δε φτάνει που υπάρχουν πάνω από 100 χαρακτήρες, ο καθένας από δαύτους έχει όνομα, τοπωνύμιο, πατρώνυμο, μητρώνυμο, όνομα οίκου, βαθμό, ζώδιο, ωροσκόπο και ομάδα μπάσκετ.
Όπως συνηθίζεται σε κάθε τηλεοπτική διασκευή ενός βιβλίου, έτσι και στο Game of Thrones, υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν πως καλύτερα είναι να διαβάσεις το βιβλίο, παρά να το δεις στην τηλεόραση. Επειδή δεν άνοιξα ποτέ βιβλίο στη ζωή μου και ούτε πρόκειται, αφήστε με να απολαύσω τη σειρά με την ησυχία μου! Οχου!
Βαθμολογία: 10/10
Boardwalk Empire
Επίσης υπέροχη σειρά. Αφηγείται τη ζωή ενός από τους μεγαλύτερους νονούς της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική του 1920, του περίφημου Νάκι Τζόνσον (στη σειρά παρουσιάζεται ως Νάκι Τόμσον), ο οποίος διαφέντευε με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο την επαρχία του Atlantic City. Ο Μπουσέμι που υποδύεται τον Νάκι είναι θεός, γι’αυτό και βραβεύτηκε φέτος με ΕΜΜΥ καλύτερου άντρα ηθοποιού, ξεπερνώντας τον House, τον Dexter, τον Walter του Breaking Bad και τον πρωταγωνιστή του Mad Men που ήταν οι συνυποψήφιοί του.
Το καστ εξαιρετικό, η πλοκή αν και κάπου-κάπου γίνεται λίγο αργή, είναι εξαιρετική, τα σκηνικά και η σκηνοθεσία -υπό την επίβλεψη του Σκορσέζε- δίνουν ρέστα, και η μόνη παραφωνία σε όλα αυτά, η πανηλίθια γυναίκα του Νάκι: Κλαψομούνα σε σημείο η Ματίνα Μανταρινάκη να θεωρείται κουλ, δήθεν ηθική και τίμια, αλλά μεγάλη κρυφοπουτανίτσα. Στο τέλος έκανε και μια τεράστια πουστιά στον Νάκι. Σόρι για το σπόιλερ, αλλά όποτε το θυμάμαι αυτό το πουτανάκι, εκνευρίζομαι. Μου θύμισε τη γυναίκα του Ντέξτερ. Ναι, εκείνη την καργιόλα που βρήκε τραγικό θάνατο στην μπανιέρα της. Οκ, σταματάω.
Bonus: Πληροφορήθηκα πως η τρίτη σαιζόν θα μας δείξει την ανέλιξη του Αλ Καπόνε στον κορυφαίο αρχιμαφιόζο που όλοι ξέρουμε. Στις δύο πρώτες σαιζόν, ο Αλ ήταν απλά ένα τσιράκι ενός μεγάλου νονού του Σικάγο και «φίλου» του Νάκι.
Βαθμολογία: 10/10
Spartacus
Αν είστε φαν των «300» θα την γουστάρετε τρελά, γιατί έχουν το ίδιο στυλ: Τέλεια σκηνικά, πολύ ωραίο καστ, πολύ αίμα, σκηνοθεσία άψογη και πάρα πολύ καλό σενάριο με εξαιρετική πλοκή. Πιστεύω πως και οι γυναίκες θα την αγαπήσετε τη σειρά, διότι η τεστοστερόνη και η αντρίλα βαράνε κόκκινο. Όπως και το σεξ. Σε κάθε επεισόδιο υπάρχει σεξ. Όλοι πηδιούνται με όλους. Παντού. Υπάρχει και ατελείωτο βρισίδι. Θα ακούσετε το «Γαμώ το καυλί του Δία», τουλάχιστον 158451 φορές.
Όταν τελείωσε η πρώτη σαιζόν, ο κεντρικός πρωταγωνιστής (39 ετών παλικάρι) χτυπήθηκε από καρκίνο από τον οποίο νικήθηκε πριν τρεις μήνες, με συνέπεια να αντικατασταθεί στην τρίτη σαιζόν που ξεκινάει τον επόμενο μήνα. (Η δεύτερη σαιζόν είναι πρίκουελ της πρώτης - η ιστορία διαδραματίζεται στη σχολή μονομάχων, πριν φτάσει εκεί ο Σπάρτακος). Κλου της σειράς η αγέραστη Ζήνα (στο ρόλο της συζύγου του ιδιοκτήτη της σχολής μονομάχων) και η Γαία, γνωστή και ως Λάιλα στον Ντέξτερ και ακόμα πιο γνωστή ως πρώην μου.
Βαθμολογία: 9,5/10
Terra Nova
Ο Σπίλμπεργκ το έριξε στις παραγωγές σειρών, αλλά με ιδιαίτερα απογοητευτικά αποτελέσματα. Το Falling Skies δεν άντεξα να το δω, τελείως μέτριο. Το Terra Nova είναι πιο υποφερτό, γιατί μ’αρέσει το concept: Το 2147 η Γη έχει δεχτεί ανεπανόρθωτα πλήγματα από την ανθρώπινη δραστηριότητα και ο τρόπος διαφυγής είναι το ταξίδι στο χρόνο. Συγκεκριμένα, κάποιοι τυχεροί έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν 80 εκατομμύρια χρόνια πίσω, στην εποχή των δεινοσαύρων.
Αυτοί οι έποικοι λοιπόν, έχτισαν ένα πολύ όμορφο χωριό, το Terra Nova, στη μέση της ζούγκλας, περιστοιχισμένο από μεγάλες σαύρες. Τα θετικά είναι μέχρι εδώ όμως. Η σκηνοθεσία δεν είναι πολύ καλή, οι δεινόσαυροι κάνουν μπαμ ότι είναι ψεύτικοι, το καστ είναι επιεικώς μέτριο και το σενάριο πάρα πολύ απλοϊκό…
Βαθμολογία: 3/10
Damages
Δικηγορίστικη σειρά, είδα προς το παρόν μόνο την πρώτη από τις τρεις σαιζόν που έχουν προβληθεί, με ωραία πλοκή, καλογραμμένο σενάριο και σχετικά καλό καστ ηθοποιών. Πολύ συνηθισμένη σειρά όμως. Δεν έχει αυτό το «κάτι» για να ξεχωρίσει από τη μάζα των αμερικανικών series. Η μνήμη μου την έχει διαγράψει ήδη από τον σκληρό της.
Βαθμολογία: 6,5/10
Lie to me
Μια επίσης συνηθισμένη σειρά, με την εξής πρωτοτυπία: Ο πρωταγωνιστής (ο φοβερός Τιμ Ροθ) είναι ένας φυσιογνωμιστής επιστήμων που μπορεί να βρει τον ένοχο «διαβάζοντας» τις εκφράσεις του προσώπου του. Καλό το σενάριο, αλλά μετά από 10 επεισόδια, βαριέσαι.
Βαθμολογία: 6/10
Californication
Μου το πρότεινε γυναίκα που είναι ερωτευμένη με τον πρωταγωνιστή (αυτόν που έπαιζε και στα X-Files). Τι ήθελα και την άκουσα; Είδα τέσσερα επεισόδια, στα οποία ο κεντρικός ήρωας, ένας διάσημος συγγραφέας – blogger γαμούσε ότι κινούταν. Εντάξει, δε λέω, εμείς οι διάσημοι bloggers καίμε καρδιές, αλλά ο σεναριογράφος του Californication το έχεσε. Εντελώς «γεια σου» σενάριο, χωρίς υπόθεση ή συνταρακτική εξέλιξη, αλλά με ομολογουμένως πολύ καλές ατάκες.
Επίσης κάτι που με ενόχλησε είναι το κόμπλεξ του σεναριογράφου με τη θρησκεία. Δεν έχω πρόβλημα να βλέπω να σατιρίζουν ή να κακολογούν τα χριστιανικά ιδεώδη (όπως κάνει και ο House εξάλλου), αλλά δεν μπορούσα να βρω ένα νόημα στις σκηνές όπου ο πρωταγωνιστής αυνανίζεται ή στέκεται για να του πάρει πίπα μια καλόγρια μπροστά στο άγαλμα του Χριστού μέσα στην εκκλησία. Καλό είναι να υπάρχει κι ένας λόγος όταν θες να προκαλέσεις. Όχι να επιδίδεσαι σε ανούσιες σαχλαμάρες.
Βαθμολογία: 1/10
Επίλογος
Για τις σειρές που ανέφερα στο πρώτο αφιέρωμα και που εξακολουθούν να προβάλλονται, θα κάνω τα εξής σχόλια:
1) Ο House είναι πεσμένος φέτος. Έχουν αλλάξει κάποιοι από τους κεντρικούς πρωταγωνιστές και αυτοί που ήρθαν είναι πολύ μέτριοι. Ειδικά εκείνο το κοντό ασιατικό τρωκτικό που τρέχει γύρω από τον Greg, είναι εντελώς αποκρουστικό.
2) Η έκτη σαιζόν του Dexter, η οποία τελείωσε προχθές, ήταν η πιο βαρετή και με τη λιγότερη δράση. Αλλά είχε φοβερό τέλος που μας κάνει να αγωνιούμε για του χρόνου. Πληροφοριακά, αναφέρω πως ο επίσης χτυπημένος από καρκίνο (γλίτωσε όμως) Michael C. Hall θα «ντύνεται» serial killer για άλλες δύο σαιζόν.
3) Το Walking Dead είναι επίσης πολύ βαρετό. Δράση μηδέν. Και δε φτάνει αυτό: Ενώ η σαιζόν έχει 13 επεισόδια, την έκοψαν και στη μέση. Πριν ένα μήνα προβλήθηκε το 8ο επεισόδιο και το 9ο προβλέπεται για τέλη Ιανουαρίου ή αρχές Φεβρουαρίου, δε θυμάμαι ακριβώς. Σπάσιμο…
ΥΓ1. Στο laptop έχω κατεβασμένο το Homeland. Θέλω γνώμες, χωρίς όμως να κάνετε spoiler. Κανονίστε!
ΥΓ2. Δεν έχω αλλάξει γνώμη για το «How i met your mother». Εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι η πιο ελεεινή «κωμική» σειρά που βγήκε ποτέ.
Facebook Page εδώ / Facebook Profile εδώ / Twitter εδώ
