Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Σαμαράς όπως λέμε όλμος

Ήμουν χειριστής ΑΤ ΠΑΟ κι έχω ρίξει αρκετές αντιαρματικές βολές στο Λιτόχωρο. Κάθε φορά έτρεμε το φυλλοκάρδι μας μη σκάσει κανένα βλήμα στα χέρια μας. Το υπό κατάργηση τότε όπλο που μου έδωσαν ήταν πιο παλιό από τις κουβέρτες που αναγράφουν μάλιστα και το έτος «κατασκευής» τους (η δικιά μου, θυμάμαι, στη Χελιδόνα Έβρου έγραφε 1968 κι έκανε… ρίμα με τη σειρά μου, τη 268).

Με το χθεσινό περιστατικό στο Βόλο, ήρθαν στο μυαλό μου όλες οι κατάρες που έριχνα κατά τη θητεία μου σ’αυτό το γελοίο τσίρκο μιλιταρισμού που μας υποχρεώνουν να υποστούμε.

Σήμερα «κλαίμε» τρία παιδιά, όπως προχθές «κλάψαμε» πέντε ανθρώπους στην Εγνατία, όπως «κλαίμε» κάθε φορά που αντικρίζουμε θύματα της βλακείας που μας διέπει σαν κράτος ανεύθυνων ηλιθίων. Νάτο πάλι το κλισέ: Έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν. Κι ας κλαίμε όσο θέλουμε.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Κυβέρνικα

Ακόμα και σε μια αστεία χώρα με τόσους βλάκες όπως η Ελλάδα, είναι πέραν κάθε φαντασίας το να επιτρέπεται η διακυβέρνηση της χώρας σε τόσο άθλια δίποδα. Είναι αδύνατο. Δεν γίνεται. Το απαγορεύει η ανθρώπινη εξέλιξη.

Είναι απαράδεκτο το να έχει την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων το ζεύγος της καταστροφής. Είναι εξωπραγματικό το να μας κυβερνά μια ομάδα στην οποία δε συμπαθιούνται ούτε τα μέλη της μεταξύ τους.

Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» βγήκε κι αυτός από τα ρούχα του και σας δείχνει την κατάσταση στον κυβερνητικό συνασπισμό που ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τα φοβισμένα στελέχη της. Κλικ στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγάλες διαστάσεις:

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Το Facebook του νιόπαντρου Clooney

Το Σάββατο που μας πέρασε πραγματοποιήθηκαν δύο γάμοι παγκόσμιας λάμψης και εμβέλειας, οι οποίοι με εξέπληξαν λόγω των… πρωταγωνιστών τους και αυτό που αντιπροσωπεύουν. Δεν περίμενα από έναν εργένη πολυτελείας (Κλούνεϊ) και μια γεροντοκόρη περιωπής (Ζωή Κωνσταντοπούλου) να περάσουν το κατώφλι της εκκλησίας και να ενωθούν με τους ανθρώπους τους με τα δεσμά του γάμου.

Για τη Ζωή δεν μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος. Ήμουν έτοιμος να πάω να καθίσω σε ένα παγκάκι απέναντι από την εκκλησία και να ακούω Πάριο. Στην περίπτωση του Τζωρτζ τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα: Πήρε μεν πολύ ωραία γυναίκα, αλλά μόλις έριξε ένα κάστρο.

Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» κάνει την καρδιά του πέτρα, προσπαθεί να βγάλει το γλυκό χαμόγελο της συριζοβουλευτίνας νεράιδας από το μυαλό του και ασχολείται με τις αντιδράσεις για το γάμο του «Γιώργου»:

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Αποκλειστικό: Ο Σαμαράς όμηρος των τζιχαντιστών!

Το σπάνιο ταλέντο του Βενιζέλου να είναι ένα παράσιτο που δεν κάνει τίποτα, μα τίποτα, σωστό, πέρασε ανεκμετάλλευτο από τους σεναριογράφους του dr.House. Η επικινδυνότητα της ύπαρξης αυτού του βάρους της κοινωνίας είναι πλέον αντιληπτή από τους πάντες κι όμως, αυτός ο τραγικός πολιτικός εξακολουθεί να ορίζει τις μοίρες μας.

Ακόμα και στο θέμα των τζιχαντιστών, φρόντισε ο άθλιος να εκθέσει τη χώρα, βγάζοντας ανακοίνωση γνωστοποίησης της στρατιωτικής βοήθειας της Ελλάδας στους Κούρδους, κάτι που ενδεχομένως να μας προκαλέσει προβλήματα από το πουθενά.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, διπλωματικοί και στρατιωτικοί κύκλοι εξεπλάγησαν με την (απροειδοποίητη μάλιστα) κίνηση του Βενιζέλου, με το κλίμα για τον ψυχανώμαλο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να είναι ακόμα πιο βαρύ. Ο Σαμαράς θα το φάει το κεφάλι του και σ’αυτό συντελεί ο «κολλητός του».

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Οι επώνυμοι Έλληνες που αντιγράφουν τον David Avramidis

Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Μαραθώνα περνάνε πλέον καλά, ελέω φυσικά της πληθωρικής παρουσίας του Ψινάκη. Κάποιοι χαλάστηκαν με τον χαρακτηρισμό «Σκάσε μωρή» του δημάρχου προς σύμβουλο αντίπαλης παράταξης. Οι περισσότεροι φυσικά το ευχαριστήθηκαν.

Μου είναι αδιάφοροι οι χθεσινοί χαρακτηρισμοί του γνωστού μάνατζερ. Δε μου είναι καθόλου όμως αδιάφορη η παρουσία του στα κοινά του τόπου του. Ανήκω σ’αυτούς που πιστεύουν πως ο χορτάτος χωρίς απωθημένα και ακομπλεξάριστος Ηλίας θα διαπρέψει στη νέα του πρόκληση.

Που κολλάει ο παραπάνω πρόλογος με το σημερινό θέμα; Στη σοβαρότητα των ανθρώπων που εκτίθενται καθημερινά στον κόσμο. Ο Ψινάκης δεν είναι το σούργελο το οποίο υποδυόταν όλα αυτά τα χρόνια της τηλεοπτικής του καριέρας. Ο άνθρωπος είναι γάτα από τις λίγες και όχι μια καλτ φιγούρα όπως αυτός ο «Μεσσίας» του Facebook που μας έχει πρήξει τους όρχεις με τα σοφιστικέ κλεμμένα τσιτάτα του που αναπαράγουν τα χιλιάδες βλήματα που τον θαυμάζουν.

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Ο διάλογος Πάπα - Τσίπρα

Ρε γαμώτο, έχω σκουριάσει με την τόση αγρανάπαυση. Ετοίμασα την παρούσα ανάρτηση χθες το απόγευμα, ξεχνώντας ότι μέχρι να την ανεβάσω στο blog, έπρεπε να διεκπεραιώσω ένα σωρό υποχρεώσεις, βλέποντας παράλληλα αρκετές ειδήσεις να επισκιάζουν το θέμα που το θέμα με το οποίο καταπιάνεται σήμερα ο γιατρός.

Τις τελευταίες 24 ώρες λοιπόν στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων είναι το «Όχι» των Σκωτσέζων στην ανεξαρτητοποίησή τους (αυτοί ξέρουν καλύτερα, δεν έχω άποψη), η επέτειος για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (με τους ενόχους να απολαμβάνουν ακόμα την αποδοχή χιλιάδων ζώων που έχουν δικαίωμα ψήφου) και η ιστορική συνάντηση του Πάπα με τον αρχηγό ενός πρώην αριστερού κόμματος που έχει μεταλλαχθεί σε κάτι πιο… προσιτό στην αποχαυνωμένη μάζα.

 Ο Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ (που έχω ψηφίσει στις δύο τελευταίες εκλογές), έχει ξεχάσει προφανώς πως το 4% έγινε 26% χάρη στις παλιές του πολιτικές θέσεις και όχι σ’αυτές που υποστηρίζει τώρα. Μέσα σ’αυτό το πλαίσιο μετάλλαξης, αποφάσισε να κλείσει εφετζίδικα ραντεβού με θρησκευτικούς ηγέτες. Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» βρέθηκε στο χθεσινό ενσταντανέ του με τον Ποντίφικα και κατέγραψε καρέ-καρέ τα όσα είπαν οι δυο τους.

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Το Facebook της Καρυάτιδας της Αμφίπολης

Και ναι, ανάρτηση μετά από 5 μήνες. Η μεγαλύτερη παύση του dr.SeenG αυτά τα 6,5 χρόνια. Εν αναμονή εξελίξεων για τις οποίες θα πληροφορηθείτε -ελπίζω- σύντομα, ο γιατρός επιστρέφει στη δράση με το στάτους της μιας καρυάτιδας της Αμφίπολης στο Facebook.

Ανήκω σ’αυτούς που δε χορταίνουν να διαβάζουν τα νέα από το μέτωπο του αρχαίου μνημείου, όχι φυσικά για λόγους… «πατριδοφροσύνης», αλλά λόγω της απίστευτης ομορφιάς που πηγάζει από αυτά τα έργα.

Καθώς περιμένουμε λοιπόν να μάθουμε τον ένοικο του μεγαλοπρεπέστατου τάφου, τα… κορίτσια που τον προστατεύουν έχουν επιδοθεί στο σπορ των social media και κουτσομπολεύουν μέσω Facebook. Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» είναι ξανά εδώ, κοντά σας, για να σας παραθέσει το ντοκουμέντο:

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Το τραγούδι των φετινών διπλών εκλογών

Μ’αρέσει αυτό το τρολάρισμα που κάνουμε στους φίλους μας τους Ευρωπαίους. Μας θεωρούν που μας θεωρούν χαζούς, κατώτερα όντα, υπανάπτυκτους κτλ, εμείς τους επιβεβαιώνουμε τους χαρακτηρισμούς με τα πρόσωπα που σκοπεύουμε να στείλουμε στο Ευρωκοινοβούλιο.

 Αν μη τι άλλο, θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τον αμόρφωτο Ζαγοράκη, τον παραμορφωμένο Ζουράρι, τον μερακλή Μάκη Χριστοδουλόπουλο, τον φιτ-φιτ Αμυρά και τον άγνωστο εκδότη του περιοδικού Εκκλησία (ο Λαζόπουλος μάς το χάλασε με την άρνησή του) στο βήμα της βουλής των Ευρωπαίων να μιλάνε για τα πνευματικά δικαιώματα της φέτας και τον αντικαπνιστικό νόμο που πρέπει να εφαρμοστεί στα Coffee Shops.

Είναι προφανές πως τις Ευρωεκλογές τις έχουμε γραμμένες εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Αλλά και στις Δημοτικές που υπάρχει κάμποσο ενδιαφέρον για την έκβασή τους, η γραφικότητα ορισμένων που επιλέγονται να μας εκπροσωπήσουν, δεν έχει προηγούμενο. Με βάση όλα τα παραπάνω, ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» σάς αφιερώνει το παρακάτω άσμα:

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Πως να ξεφορτωθείτε αυτούς που κάνουν spoiler στο Game of thrones

Σύμφωνα με τον θεμελιωτή της ψυχαναλυτικής σχολής στον τομέα της ψυχολογίας και μεγάλο δάσκαλο του dr.SeenG, τον τρισμέγιστο Σίγκμουντ Φρόιντ, όλοι όσοι κάνουν spoiler σε αγαπημένες σειρές ή ταινίες, τον παίρνουν και δεν υπάρχει γιατρειά στα προβλήματά τους.

Παράλληλα, μεγάλοι γκουρού της οικονομικής κοινότητας όπως ο Τζωρτζ Σόροςς και ο Γουόρεν Μπάφετ, ισχυρίζονται πως οι σποϊλεράδες είναι η κύρια αιτία της εισόδου της Ελλάδας στο μνημόνιο.

Χθες τα social media έγιναν στίβος μάχης μεταξύ των καθυστερημένων που λόγω ανασφάλειας ήθελαν να διατρανώσουν την εξέλιξη του πρόσφατου επεισοδίου του Game of thrones και των υπολοίπων σοβαρών λατρών της εν λόγω παραγωγής που έχουν την υπομονή και την επαγγελματική κατάρτιση να απολαύσουν χωρίς τυμπανοκρουσίες την αγαπημένη τους σειρά.

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Game of thrones αλά ελληνικά

Δεν άντεξα ούτε μισή μέρα τηρώντας την υπόσχεση στον εαυτό μου ότι θα δω την τέταρτη σαιζόν του Game of thrones όλη μαζί σε δύο μήνες από τώρα, καθώς τα spoilers έδωσαν για ακόμα μία φορά το δυναμικό παρόν στο Facebook. Κλάιν πάντως, γιατί η συγκεκριμένη σειρά δεν είναι πλέον από αυτές που με κάνουν να αγωνιώ μέχρι το επόμενο επεισόδιο.

Παρόλα αυτά, περνάει ευχάριστα η ώρα παρακολουθώντας την. Τα κοστούμια, η αναπαράσταση της εποχής, μερικοί έξυπνοι διάλογοι, κώλοι-βυζιά (έστω και light εκδοχές), δίνουν μια ευχάριστη νότα στην πολύ αργή εξέλιξη της πλοκής της σειράς.

Πάμε στη νέα ελληνική διασκευή του Παιχνιδιού των θρόνων. Ναι, ξέρω, σιγά την πρωτοτυπία. Έχουν γίνει εκατοντάδες παρωδίες (κι εδώ και παντού), αλλά πάντα είναι ενδιαφέρον να δούμε την εναλλακτική μορφή της επικαιρότητας μέσα από τον φακό των Λάνιστερς, των Σταρκς και των άλλων διεκδικητών του Σιδερένιου Θρόνου.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Αν ο Μαρινάκης γίνει δήμαρχος Πειραιά

Πληθαίνουν τα σενάρια που θέλουν τον Μαρινάκη να κατεβαίνει στις εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά ή απλά να στηρίζει ένα ψηφοδέλτιο «Ολυμπιακών» αποχρώσεων. Ναι, γιατί όχι; Είναι ένας πετυχημένος επιχειρηματίας που έχει εκατομμύρια ακολούθους ελέω της ομάδας που διοικεί, επομένως η επιτυχία του στον πολιτικό στίβο είναι δεδομένη.

Αυτά τα κακά έχει ο αθλητισμός: Μετατρέπει αδίστακτους ιδιοτελείς ανθρώπους σε λατρεμένους ήρωες. Και δεν το λέω μόνο για τον Μαρινάκη. Δεν εθελοτυφλώ, δεν παραβλέπω πως ο Ιβάν Σαββίδης είναι ένας πρώην βουλευτής του αυταρχικού Πούτιν. Αν τον υπερασπιζόμουν, θα φαινόμουν στους άλλους όπως φαίνονται σε μένα οι ΑΕΚτσήδες που στηρίζουν τον Μελισσανίδη, οι Παναθηναϊκοί τον Γιαννακόπουλο, οι Ατρόμητοι τον Σπανό κ.ο.κ.

Ο Μαρινάκης λοιπόν κάποια στιγμή ίσως γίνει ο τοπικός άρχοντας του λιμανιού. Αν τον θέλουν εκεί κάτω, γούστο τους και καπέλο τους. Αν γίνει και ο Μπέος δήμαρχος Βόλου, τότε εδώ στην Κατερίνη δε θα αργήσει η στιγμή που θα δούμε στον δημαρχιακό θώκο τον Σαχπατζίδη. Επιστρέφουμε όμως στον Βαγγέλα. Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» προσφέρει ακόμα ένα εναλλακτικό ντοκουμέντο: Αν ο Μαρινάκης γίνει δήμαρχος Πειραιά.

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Αντιδράσεις Σαμαρά για το βίντεο Μπαλτάκου

Νάτο το μεγάλο σκάνδαλο πάλι. Νάτη η μεγάλη αποκάλυψη που μας έκανε όλους να πέσουμε από τα σύννεφα. Νάτο το μεγαλοστέλεχος της κυβέρνησης που συναναστρέφεται με ναζί, αποκαλύπτοντας στον συνομιλητή του πράγματα που εκθέτουν τον προϊστάμενό του.

Τα λέγαμε στο χθεσινό ποστ για την ποιότητα του χαρακτήρα του Σαμαρά. Πριν καν βγει στη φόρα το βίντεο των Μπαλτάκου - Κασιδιάρη. Οι εξελίξεις δικαιώνουν οτιδήποτε αρνητικό ειπωθεί για τον άνθρωπο που εκλέξαμε για να μας διοικεί. Είναι άδικος ο πρώτος πληθυντικός, αλλά τον χρησιμοποιώ στο πλαίσιο του αυτομαστιγώματος, λόγω της κατ’εξακολούθηση ύπαρξής μου σ’αυτή τη σκατοχώρα.

Τι πρέπει να γίνει άλλο για να πέσει αυτή η κυβέρνηση; Τι πρέπει να γίνει για να πάψουν να διοικούν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος; Τι πρέπει να γίνει για να μην έχουν πια δημόσιο λόγο αυτοί οι παρανοϊκοί και κακόψυχοι άνθρωποι;

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Ιδού ποιος είναι πράγματι ο Αντώνης Σαμαράς

Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά ο Σαμαράς ζει τις καλύτερες στιγμές της ζωής του, πόσο μάλλον της πολιτικής του σταδιοδρομίας: Είναι πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέρασε σε νόμους του κράτους όλες τις εντολές της τρόικας χωρίς να ανοίξει ρουθούνι και πλέον απολαμβάνει τα κομπλιμέντα της υφηλίου για το «θεάρεστο» έργο του.

Χαρακτηριστικό είναι το προχθεσινό δημοσίευμα τού περίφημου Bloomberg που έκανε λόγο για «απίστευτη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας». Εμ, τόσα έκανε ο Αντώνης με την παρέα του, έπρεπε και οι μακρινοί φίλοι του να ανταποδώσουν τη δουλικότητά του.

Υποθέτω πως και οι δημοσκοπήσεις θα αρχίσουν να του το ξεπληρώνουν σιγά - σιγά. Ποιος Τσίπρας να του πάει κόντρα; Η μόνη ευκαιρία του Αλέξη να δει κυβερνητική καρέκλα (αν πράγματι τη θέλει), είναι να συνεργαστεί με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Κρανιδιώτη, τον Άδωνι και όποιον άλλο παρανοϊκό μικρόψυχο συνθέτει το επικίνδυνο παζλ που ασκεί εξουσία αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Μια απλή εκδοχή του πρωτογενούς πλεονάσματος

Χθες τελείωσα τη δεύτερη σαιζόν του «House of cards». Εξαιρετική σειρά, εξαιρετικός ο Kevin Spacy, εξαιρετικοί και οι παρτενέρς του. Όσοι γουστάρετε ίντριγκες, δολοπλοκίες, ραδιουργίες κτλ (αλλά σε σοβαρή εκδοχή, όχι σαν της «Λάμψης»), τότε δεν πρέπει να χάσετε τον υποχθόνιο Frank Underwood και την παρέα του.

Πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη γουστάρει τους έξυπνους κακούς στις ταινίες ή σειρές. Αυτοί πάντα κερδίζουν το κοινό. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ο Τζόκερ έχει περισσότερους θαυμαστές από τον Μπάτμαν.

Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι αλλιώς. Βλέπεις τον Βενιζέλο και σου έρχεται να σβήσεις το τσιγάρο σου ανάμεσα στα δάχτυλα των χεριών του. Βλέπεις τον Σταϊκούρα (ο οποίος μοιάζει με τον γαμπρό του Κωνσταντάρα στην ταινία που ναυάγησε κι άφησε την «κατεψυγμένη» Κοντού μόνη με τη σαρκοφάγα οικογένειά του) και λες… δεν μπορεί να μας δουλεύει και να μας τα τρώει αυτό το ανθρωπάκι… Καλό μήνα παρεμπιπτόντως (με μέτρο τα κλισέ σήμερα).

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Η απελπισία και το αδιέξοδο ενός αντιδημοκράτη

Εδώ και αρκετά χρόνια είχα την -ίσως λανθασμένη- άποψη ότι η Τουρκία ανήκει πλέον στη Δύση. Οι ρυθμοί της ανάπτυξής της, η ενδυνάμωση της οικονομίας της, ο τουρισμός της, οι γενναίες μεταρρυθμίσεις της, όλα αυτά μαζί μού έδωσαν την εικόνα μιας Τουρκίας που αφήνει πίσω της την Ανατολή των εγκλημάτων τιμής, του καθεστωτισμού των Κεμαλικών, του φονταμενταλισμού. (Ναι, η βαθιά Ανατολία της χώρας δεν βελτιώθηκε ποτέ ούτως ή άλλως, αυτό δεν αμφισβητείται).

Σκατά. Προφανώς εθελοτυφλούσα και εθελοτυφλούσαμε όλοι εμείς που βλέπαμε μια γείτονα χώρα η οποία διοικείται από έναν άνθρωπο που κατόρθωσε να σπάσει τα ταμπού πολλών δεκαετιών. Ο Ερντογάν, από τους μακροβιότερους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες στον κόσμο, αποδεικνύεται πως είναι κι αυτός πλήρως διεφθαρμένος: Θρήσκος, αυταρχικός, ψωνισμένος, εθισμένος στην εξουσία.

Θυμάμαι που πριν μερικά χρόνια, όταν επισκέφτηκε την Ελλάδα, ζήτησε ευθαρσώς από τους Έλληνες δημοσιογράφους να αυτολογοκρίνονται σε θέματα που αφορούν τις δύο χώρες. Τώρα δείχνει ακόμα μερικά δείγματα γραφής: Μετά το ανόητο κλείσιμο του Twitter που δεν εξυπηρετεί σε τίποτα, προχώρησε σ’αυτό του Youtube. Η απελπισία και το αδιέξοδο ενός αντιδημοκράτη.